برای اونی که رهام کرده و اونایی که رهام میکنن.

  دنیای جا ماندن هام تمومی نداره:ای نازنین تر از افسانه های نا گفته

   ای همیشه بودن وقتی که نیستی لحظه لحظه عمرم را اینجا به یادت

  پونه می کارم و تنهایی ام را با خاطره با تو بودن سر میکنم.

  وقتی باران مهربانیت عزم باریدن می کند بر کویر احساسم نرم وآهسته ببار

  که من به تمنای بارش نگاه تو سالهاست بر جاده ای تنها ایستاده ام...!

  از وقتی رفتی بارها بی صدا گریستم و تو را بهانه کردم و

   فریاد سکوت سر داده ام

  اماتو دیگر نیامدی حتی در شبهای تاریک و تنهاییم

  ولی چشمانت هنوز مال من است و نگاهت آشناترین نگاه

  ای زیباترین رویای من شبی بیاو سری به من بزن.

  وبرای با وفاهایی که منو تو دنیای فریب ها و مهرهای موقتی

  تنهای تنها گذاشتند:خواستم برای از دست دادنش گریه  کنم ولی

  تمام اشکهایم را برای بدست آوردنش ریخته بودم...!!!و رفت...

                                                                                  همین..!

بالاخره این کپل دانشجو برگشت..

    و اومدش و من تونستم دقایقی ببینمش