هر کی بگه خدا تو زندگی دخیل نیست،من یکی باورم نمی شه!

غیر همه چیزای ملموس و غیر ملموس که دیدم،دو تا مطلب کاملا ملموس برای وجود

یه چیز ماوراالطبیعه،یا بقول غربیها متافیزیک دیده ام

که شاید خیلیای دیگه هم دیده اند.

یکی استخاره کردن و دیگری آیه آخر سوره کهف برای هر ساعتی که بخونی اتوماتیک و

کاملا غیر عادی و مرموزانه مثل فنر از خواب می پری!؟

می گید نه،این گوی و این میدان،بسم الله!

                                                                           همین!

اینها ناله های یک عاشق نیست.اینها حرفهایی

 از سر بیکاری وبی دردی نیست.

اینها واگویه های دل من است هر از گاهی برای

یک دوست،یک رفیق،یک همراه همپا.

یک رفیق یک گوشه دنیا فرسنگها دور از من که همین نزدیکی  

میشود برایم بی چشم داشتی،بی دیداری،

بی که از من بداند حتی.

حالا   اندی میشود به گمانم.سالهایی پر از روزهای تلخ وشیرین.

سالهای خاطره انگیز.سالهایی پر از فراز وفرود.

ومن چقدر خوشحالم که دلم به یک مصاحب دلسوز گرم بود

 همیشه.این را میگویم چون توی زندگیم تقریبا

هیچ وقت اهل دردودل وگلایه برای کسی نبوده ام.

اصلا حالم به هم میخورد از این کار.

میدانی دانستم که میشود بی دریغ همه احساسات خوب دنیا

 را از ورای فاصله ها نثار کسی کرد.

دانستم دنیا آنقدرها هم تنگ نیست.وچقدر خوب است

وقتی به واقع تنهایی ودلگیر،کسی هست گاهی از روزگارت بپرسد.

دل به دلت بدهد.سنگ صبورت بشود.

و بداند بابت همه محبتهایش فقط میتوانی به جان دوستش بداری

وبرایش همه چیزهای خوب دنیا را از خدا بخواهی.

دیدار میسر نشد.دلگیر نیستم.شاید قسمت اینطور اقتضا میکند.

برایم همیشه همانی خواهی ماند که روز اول.

دیده یا ندیده.به شنیدنت خو کرده ام.

همیشه سپاسگزارم از اینکه مرا واین سیاهه ها را

حوصله میکنی.همیشه ی روزگار، آرزومند آرزوهایت خواهم ماند.

زندگی میگذرد با همه خاطره ها

یاد دوستان نرود از دل پر محنت ما

تو بدان هر جا که هستی

تو بدان با هر که هستی

آرزو دارم برایت

زندگی باشد به کامت.

این متن برای مخاطب خاصم که امید است بخواند!!

ـ همین امشب خبردار شدم که باید بروم فکر نمیکردم به این زودی کارام

ردیف بشه وقتی داداش گفت من دنبال کارت نیستم یکی دیگه داره

کا راتوردیف میکنه شرمنده شدم... خدا ممنونتم..

کاش او هم میفهمید که رفتنم به خاطر حرفها و قولهایم است که دادم!!