من چله نشین بن چاهم چندی...

غافل ز من این قافله ها در گذرند

رفتند و دگر مسافر مصر نماند!

یا رب!

که اگر نباشد آن واسط فیض

هر رفته به چاهی به عزیزی نرسد

توی این شهر  یک لحظه که  به اندازه ی سال نوری طول کشید

باب شهادت باز شد و عده ایی رفتند و باز ماندیم....   

فردا تشیع آنهاست به سوی گلزار شهدا     

                                                                                         همین..!

فقط یک عکس میذارم شما خودتون قضاوت کنید: