یا فتاح!

رفتي در نانوايي نان بگيري، چشمت افتاد و دلت رفت .

عاشق شدي. يك عشقي هم هست كه نمي شود گفت .

برگرد بيا خانه . خوب هم مراقب باش ،

قشنگ مراقب باش كه عشقت را يادت نرود .

بعد صبر كن ، يك خلوتي كه پيدا كردي ، همه كه رفتند خوابيدند

 و تو بيدار ماندي ، سر و لباست را مرتب كن .

قشنگ . تميز . يك كاسه آب بگذار جلوت .

بهش بگو . بگو عاشق شده ام. بگو راه فرار ندارد

 بگو تقصير از من نبود .

 بگو بگو بگو تا آب چشمت و آب كاسه با هم يكي شود

 ياد گرفتي خوب ؟
بعد يك دستمال تميز سفيد بياور آب را صاف كن .

آب مي رود ، اما عشق نمي رود . عشق به آن بزرگي

كه از سوراخ پارچه رد نمي شود كه .

مي ماند .

دستمالت را گره بزن و بگذار زير بالشت

يكي بود ، امروز عاشق يكي مي شد ، فردا باز عاشق يكي ديگر .

 زرد مي شوي . نزار مي شوي .

ها؟ نمي شوي ؟ مي پرسند ازت كه چه شده ؟

 نگويي ،نگويي عاشقم  اگر كسي هم گفت بگو نه ؛

 عشق كجاست ؟ بگو درد كليه دارم .

دروغ كه نگفته اي كل وجود درد مي گيرد . بگو : آي از كبد .

كبد يعني رنج ديگر .كم كم چي مي شود ؟

 هي آب مي شوي . آب مي شوي . دكتر هم كه نمي روي .

نكند معتاد شده اي ؟ مي گويند ديگر ؛ تو ديگر اصلا حرف هم نزن .

سرت را تكان بده كه بعله . بگو بعله من معتادم .

 كي از من معتاد تر ؟ آن وقت كي مي تواند

 مرا ببرد ترك بدهد ؟

" هر كه عاشق شود و نگويد و پنهان كند و بميرد ، ...

 " منتظر بقيه اش هستي ؟ بقيه ندارد كه . چي بهتر از اين ؟